‘Ik wil mijn cliënt niet op kosten jagen’

ik-wil-mijn-cliënt-niet-op-kosten-jagen

Onlangs had ik een gesprek met mijn businesscoach en daarin kwam ik tot een schokkend inzicht, of eigenlijk twee. 1) Verwijzers vullen vaak de behoeftes in van de cliënt* bij het geven van advies of bij het doorverwijzen 2) Ze zouden er dus ook naast kunnen zitten. Een bezwaar wat daarin meespeelt is ‘Ik wil mijn cliënt niet op kosten jagen’.

Die kwam wel even binnen. Ze zouden er dus ook naast kunnen zitten.

Even later viel er nog een kwartje: ik ben zelf ook niet roomser dan de paus als verwijzer. Ook ik vul in wat ik denk dat de ander prettig zou vinden. Wat ik denk dat het beste zou passen en wat dus ook helemaal niet zou passen.

Dus… ook ik zou er regelmatig naast kunnen zitten.

Eigenlijk best gek

Nu specifieker: we vullen vaak in dat onze cliënt niet bereid is of niet in staat is zelf te betalen voor zorg. En dit is eigenlijk best gek.

Want even terug naar de kern. Als verwijzer wil je dat jouw cliënt op de beste manier geholpen wordt met zijn/haar hulpvraag. Dus je weegt secuur alle opties af op basis van jouw kennis en ervaring, vraagt zo nodig advies binnen een (multidisciplinair) team en probeert de cliënt zo volledig mogelijk te informeren. Zodat je uiteindelijk samen met de cliënt weloverwogen tot een advies en verwijzing kunt komen.

En dan is het toch best gek dat de optie ‘er is ook aanbod waar je zelf voor betaalt’ vaak niet besproken wordt?

Bezwaren

Een bezwaar dat ik regelmatig hoor is ‘ik wil mijn cliënt niet op kosten jagen’. En die is ook heel invoelbaar.

Maar wil je juist niet dat jouw cliënt regie heeft? Wil je juist niet dat jouw cliënt keuze vrijheid heeft? Waarom noemen we dan ook niet de optie van zelf betalen?

Want feitelijk maken wij al een keuze voor cliënten bij het inschatten dat iemand niet kan of niet bereid is te betalen voor zorg. We sorteren als het ware al voor. We slaan al een afslag over. Gaan door op de route van vergoede zorg.

En natuurlijk is de route van vergoede zorg een goede route. Er is veel aanbod, je kent vaak de collega zorgverleners en hebt de kwaliteit ervaren. Tegelijkertijd is er het bekende probleem van de wachtlijsten.

Stel jij ze de vraag?

Dus hoeveel keuze vrijheid wil jij jouw cliënt geven? Stel jij vanaf nu ook de vraag: sta je open voor het zelf investeren in je gezondheid en welzijn? 

Lees meer over zelf betalen voor je zorg in deze externe blog of bekijk de andere opties voor vergoeding bij veelgestelde vragen.

*ik gebruik voor deze tekst de term ‘cliënt’ voor de leesbaarheid. Je kunt hier ook patiënt, klant, hulpvrager, coachee lezen of een term die je zelf prefereert. 

Wellicht ook interessant…