Hoe jij je geen ‘groentje’ meer hoeft te voelen als psycholoog

Hoe jij je geen ‘groentje’ meer hoeft te voelen als psycholoog

Ik heb mij lang een ‘groentje’ gevoeld als psycholoog. Mijn hoop was dat dit gevoel zou verdwijnen nadat ik de GZ-opleiding had afgerond. Dat ik mij dan zelfverzekerd zou voelen over mijn kennis en vaardigheden als psycholoog. Dat ik verlost zou zijn van het gevoel ‘wat kan ik nu eigenlijk als psycholoog, ik doe ook maar wat’  

‘Wat kan ik nu eigenlijk als psycholoog, ik doe ook maar wat…’

Goed nieuws: ondertussen is dat gevoel verdwenen. Maar…dat komt niet doordat ik de GZ-registratie heb, een EMDR certificaat of die opleiding tot ACT therapeut (ondanks dat ik daarmee erg waardevolle kennis en skills heb opgedaan).

Nee, dat komt doordat ik een ander soort kennis heb opgedaan. Daar vertel ik je graag meer over.

Kennis van buitenaf

Lang dacht ik dat meer kennis vergaren en meer vlieguren maken als psycholoog het middel was om mij zeker te gaan voelen over mijn kunnen.

En dat ik dat dacht is niet zo vreemd. Wat dat is precies wat ik al die jaren impliciet heb meegekregen vanuit school en vervolgopleidingen.

Als je goed je best doet, veel informatie absorbeert en reproduceert dan haal je hoge cijfers. En gemiddeld genomen is de regel: hoe hoger het cijfer hoe bekwamer je bent in een bepaalde competentie.

Tara Mohr gebruikt in haar boek ‘Playing Big’ hiervoor de term outside in leren. Jezelf ontwikkelen door kennis van een externe bron, van buiten jezelf, eigen te maken.

En dat kan je dus heel ver brengen. Maar bij mij heeft het niet de zekerheid opgeleverd die ik hoopte te vinden.

Wat dan wel?

Kennis van binnenuit

Het tegenovergestelde van outside in leren is inside out leren. Met andere woorden: het leren van wat je van nature goed kan, wat jou makkelijk afgaat. Wat voor jou als vanzelfsprekend voelt.

En dat leren zit hem dan vooral in het leren zien en waarderen van wat voor jou in eerste instantie als gewoon voelt. Niet iets bijzonders maar hoe je nu eenmaal bent als persoon.

In dat gewone, vanzelfsprekende, moeiteloze zit jouw kracht. En juist dát onderscheidt je van anderen.

En ook: door juist dát in te zetten zul je anderen het beste kunnen helpen.

Wat een bevrijdend inzicht was dat voor mij. Ik hoef dus helemaal niet hard te werken en gedreven te worden door mijn ijzeren discipline.

Nee, ik mag in plaats daarvan achterover leunen en zoals ik altijd zeg ‘gewoon mijn ding’ doen.

‘Ik mag gewoon mijn ding doen’

En laat ik daar dus nu eenmaal heel goed in zijn 😉

Maar belangrijker: dat besef, dat geeft een rotsvast vertrouwen.

Want ook in situaties die dus compleet nieuw voor je zijn kun je terugvallen op jouw inside en hoef je het dus alleen maar een weg naar buiten te laten vinden.

Stel je eens voor hoe zou dat voelen…!

Welke route

Hoe logisch en aantrekkelijk de inside out route ook klinkt, het vergt gek genoeg ook een portie bereidheid en loslaten.

Ik heb gemerkt dat het best een uitdaging is om je oude routine van outside in (als ik gewoon hard mijn best doe dan…) los te laten en daarmee ruimte te creëren voor de inside out route.

Ruimte

Maar geloof me…

Áls je dat gaat doen ontstaat er ruimte voor vertrouwen, creatie, intuïtie, visie en vul zelf maar in.

Dan ontstaat er ruimte voor wat gewoon in jou zit. 

PS. Raakt dit iets in jou en wil je daar eens vrijblijvend over sparren? Klik dan hier want dat doe ik graag met je!

Wellicht ook interessant…