De schijn niet meer op houden

Blog de schijn niet meer ophouden Karin van Maurik GZ-psycholoog voor psychologen

‘En weet je, ik zie anderen ook worstelen maar we hebben het daar onderling niet over’, vervolgt ze.

Ik wandel met mijn klant (een GZ-psycholoog) op de hei tijdens een sessie.

Wat ze zegt, doet mij denken aan mijn buluitreiking. ‘Jullie zijn het neusje van de zalm’ kregen ik en mijn mede masterstudenten Psychologie te horen. Ik glom van trots. Met mijn verse diploma onder de arm nam ik mij voor om dit waar te maken. Er volgde een route van aanpassen aan het gangbare, schikken naar de kaders, voldoen aan competenties en het verantwoorden van keuzes. Een route van ratio, risico’s mijden en zekerheden veiligstellen. Een op het oog succesvolle route met een glanzende toekomst richting het waar maken. Toch kwamen daar barsten in en drong de gedachte zich bij me op: ‘Is dit wat mij te doen staat? Is deze route volgen de manier waarop ik het verschil maak?’. En ik voelde dat collega’s dit ook zo ervaarden, maar we spraken het nooit naar elkaar uit.

Ik vraag haar wat ze nodig heeft om het wel bespreekbaar te maken. ‘Moed’ antwoordt ze direct. Ik snap haar antwoord want zo dacht ik destijds ook. Tegelijkertijd voel ik de paradox. Hoezo vergt het moed om de werkelijkheid te laten zien?

Wat is dat toch met psychologen onderling? Dat ze hun cliënten om openheid en kwetsbaarheid vragen, maar zelf de schijn ophouden.

Want stel je nu eens voor dat deze psycholoog hulp gaat vragen aan haar teamleden. Dat ze uitspreekt waar ze mee worstelt en vertelt hoe zij tegen de situatie aankijkt. Dat collega’s herkenning vinden in haar verhaal, zelf ook gaan delen waar het stroef loopt en er zo een klimaat ontstaat van openheid en behulpzaamheid?

Wellicht ook interessant…

De imperfecte psycholoog

De imperfecte psycholoog

Ken je dat, dat als er op een verjaardag een ongemakkelijk onderwerp wordt gedropt dat de anderen naar jou kijken,...